www.eyjan.is/habbakriss

Habban hefur ákveðið að flytja sig um set.  Er komin í hóp eðalbloggara á www.eyjan.is

Fylgist þið með!

Kvennaíþróttir

Ekki fyrir svo löngu bauð Hallaeinhver sig fram til formanns KSÍ.  Mörgum femmunumþótti sjálfsagt Halla yrði formaður fyrir það eitt að hún var kona sem hafði áhuga á fótbolta.  Í kjölfarið var mikið tuð um á bloggsíðum landsins um stöðu kvennaboltans.  Hvað stelpur í íþróttum ættu bágt, hversu lítil umfjöllun væri um þær osfv.  Ég benti þáá að ég hefði aldrei tekið eftir þessari svokallaðri mismunun.  Kannski er það í einhverjum félögum en aldrei hef ég fundið fyrir þessu.  Strákarnir í Val fá hvorki meira né minna en við stelpurnar í Val.  Þrátt fyrir það eru bara karlar í stjórn handknattleiksdeildar.  Ekki einn einasti femínisti hefur ákveðið að berjast fyrir jafnrétti í stæðasta félagi landsins, hvorki í handboltanum né fótboltanum.  Sennilega brjálað að gera í blogginu og mála steina bleika.

Umfjöllun og áhugi á kvennafótbolta hefur löngum verið ansi lítill.  Ég hef afskaplega gaman að fótbolta en hef aldrei farið á kvennalandsleik.  Af hverju ekki?  Jú kvennafótbolti hefur hingað til verið eins og horfa á málningu þorna.  Nú þekki ég margar stelpur í landsliðinu, veit að þetta eru toppíþróttamenn stelpur í góðu formi, stelpur sem leggja mikið á sig.  Vandamálið er bara það að þær eru einmitt stelpur og þess vegna hlaupa þær hægar, stökkva lægra og skjóta lausar heldur en karlarnir. Það er bara skrifað í genin og er engum að kenna nema hugsanlega guði (ji minn er hann ekki karl?).  Þrátt fyrir að fáir hafa mætt á leiki hjá stelpunum og það sé undantekning að kvennaleikir séu sýndir í sjónvarpinu hafa fótboltastelpurnar ekki tekið upp taktík femmana og vælt yfir fámenninu.  Þær vita að til þess að laða að áhorfendur þarf að standa sig vel og spila skemmtilegan bolta...... sóknarbolta. 

Og hvað gerist?  Þær bæta sig, spila skemmtilegan bolta og nú á fimmtudagskvöldi er sett met á kvennalandsleik í fótbolta.  Ég sit í sófanum og naga mig í handbökin fyrir að hafa ekki mætt.  Þetta er orðin hin fínasta skemmtun.  Stelpurnar spila skemmtilegan bolta og fólkið mætir. Þóra fyrrum liðsfélagi minn og ferðafélagi t.d. hefur afsannað það t.d. að kvennamarkmenn séu hlægilegir.  Íþróttir eru nefnilega ekki annað en afþreying og afþreying verður að vera skemmtileg til þess að fólk mæti.  Stelpurnar svörðu kalli, skemmta landanum og hann mætir.

Það sama á við um okkur stelpurnar í handboltanum.  Ef fólk mætir ekki á leikina okkar getum við bara litið í eigin barm, við þurfum bara að skemmta áhorfendum betur með skemmtilegum sóknarbolta.  Vælið dugar skammt.

Til hamingju samt stelpur... mér sýnist að málið sé dautt í hálfleik! 

Fimm marka sigur Íslands á Serbum

Einbeiting, íþróttir og skýringarstíll - Part 2

Þetta er í takt við einbeitingarfærsluna mína!

Tónlist..... b.sig og Jazz

Hef nú áður sagt frá nýju plötunni hans Bjarka Sig vinar míns, Good morning Mister evening. Ég hef spilað plötuna ansi oft síðustu vikur og alltaf verður hún betri. Ég er ekki ein á því máli því platan hefur fengið frábæra dóma. Ég var því frekar spennt að sjá Bjarka live. Ég hef svo sem oft séð hann live en það hefur nú yfirleitt verið í útilegum eða valspartýum. Ekki frá því að hann sé betri live en á plötunni. Þetta voru magnaðir útgáfutónleikar hjá dýrinu. Ef þið viljið hlusta á strákinn þá er hægt að gera það hér og hér

Ég hef afskaplega gaman af tónlist. Ég myndi ekki segja að ég sé alæta, mér finnst t.d. R&B ekki skemmtilegt og yfirleitt ekki heldur sykursætt Europopp. Blús finnst mér skemmtilegur sem og klassísk tónlist, aldrei hefur mér þó þótt Jazz skemmtilegur. Það er hins vegar að breytast. Þegar ég var í London á dögunum fór ég inn á lítinn Jazz klúbb í Soho. Þvílík snild. Þeir voru að spila Stevie Wonder þegar ég kom inn, Is’it see lovely, ég pissaði næstum á mig úr hrifningu. Ekki skemmdi það fyrir þegar Finnur vinur minn og Gullu ektamaður stóð upp og spilað á trommur í einu lagi.

 

 

Nú er ég að skima eftir Jazztónleikum í Reykjavík.

Af einbeitingarleysi.

Ég sá hluta af leiknum í kvöld.  Ég sá líka viðtalið við Eyjólf þjálfara.  Eyjólfur talaði um að liðið hefði tapað leiknum á 11. Mín kafla þar sem tvö mörk hafi komið vegna einbeitingarleysis.  Mér heyrðist hann líka kenna einbeitingarleysi um fáránlega markið.  Þetta er ekki í fyrsta skipti sem ég heyri Eyjólf kenna einbeitingaleysi landsliðsmanna um dapurt gengi.  Held að ég hafi heyrt það þrisvar sinnum áður.  Ég nefndi þetta við góðvin minn Valtýr Björn íþróttafréttamann nýlega.  Valtýr greip boltann og spurði Eyjólf í þættinum sínum hvort að eitthvað væri verið að vinna í einbeitingunni fyrst hann nefndi hana svo oft sem orsök  gengisins.  Eyjólfur hummaði eitthvað og sagði að þeir jú myndu vissulega ræða um einbeitinguna.

Eyjólfur er ekki fyrsti þjálfari eða leikmaður sem notar einbeitingarskort sem skýringu á lakri frammistöðu eða mistökum. Slíkt er allvanalegt.  Á árunum 1995 – 2005 birtust 3713 greinar þar sem orðasambandið „misstum einbeitinguna” eða „einbeitingaleysi” á íþróttasíðum Morgunblaðsins. 

Sigurður Jónson sagði til dæmis eftir leik Íslands og Rússlands í knattspyrnu árið 1999:  „Við misstum svo einbeitinguna eitt andartak, gerðum mistök og var refsað fyrir það. Menn eru mjög svekktir vegna þess." (Morgunblaðið, 1999)

Anna María Sveinsdóttir, fyrirliði kvennaliðs Keflavíkur í körfuknattleik, skýrði forskotsmissi liðsins í bikarúrslitaleik á eftirfarandi hátt: „Svo kom einbeitingaleysi um tíma því þegar allt gekk vel ætluðum við að skora fimm stig í hverri sókn og fyrir vikið fór að ganga illa í vörninni og við fórum svo að slaka of mikið á í sókninni.” (Morgunblaðið, 2000).

Þorbjörn Jensson, landsliðsþjálfari í handknattleik, vildi kenna einbeitingaleysi um tap íslenska landsliðsins fyrir Þjóðverjum 1997.  Hann hafði ekki skýringu á því hvers vegna leikmenn voru ekki nægjanlega einbeittir.  Hann sagði: „Það er erfitt að skýra það [ meint einbeitingarleysi].  Það þarf ofboðslega mikla einbeitingu í handbolta og miklu skiptir að einbeita sér að réttu hlutunum. Í síðasta verkefni okkar, á móti Dönum, var gífurleg einbeiting og uppskeran samkvæmt því” (Morgunblaðið, 1997). 

Af þessu má telja líklegt að Eyjólfur og flestir aðrir þjálfarar og leikmenn telja einbeitingu vera afskaplega mikilvægan þátt.  Einbeitingarskortur getur verið dýrkeyptur.

En hvað truflar einbeitingu hjá íþróttamönnum? Umhverfisáreiti og „Innri“ áreiti.  Dæmi um umhverfisáreiti eru skyndilegar breytingar í umhverfishljóðum, eins og smellur í myndavél, áreiti frá mótherjum, áhorfendum, veðri eða keppnisaðstæðum. Dæmi um innra áreiti sem getur haft áhrif á einbeitingu eru hugsanir.  Hugsanir um fortíðina hafa áhrif á einbeitingu “(Helvítis mistök gerði ég áðan), hugsanir um framtíð (Ætli þetta fari í vító) og tilfinningar (Kvíði og sársauki nærtækast).

 Eitt af því sem greinir afreksíþróttamenn frá þeim íþróttamönnum sem ekki  ná eins góðum árangri sé farsæl notkun þeirra á árangursríkum aðferðum til að halda einbeitingu. Einnig eiga afreksíþróttamenn auðveldara með ná aftur fullri einbeitingu eftir að truflun hefur orðið á henni en aðrir.

Einbeiting virðist því vera lykilþáttur í árangri.

En eins og Eyjólfur sagði við Valtýr í viðtalinu tala þeir strákarnir um einbeitingu.  Vandamálið er að tal dugar ekki til að bæta einbeitingu.  Rétt eins og það dugar ekki að tala um sendingartækni til þess að öðlast hana.  Einbeitingu þarf að æfa, rétt eins og það þarf að æfa þol, styrk og tækni.  Miðað við áhersluna sem Eyjólfur leggur á einbeitinguna þá mætti ætla að hann legði áherslu á að þjálfa upp einbeitingu með markvissum aðferðum sem rannsóknir hafa sýnt fram á að virki.  Ég er alls ekki viss um að svo sé.  Hann væri þá undantekningin sem sannað regluna.  Hugarþjálfun (einbeitingarþjálfun fellur þar undir) er afskaplega illa sinnt á Íslandi og raunar á flestum stöðum. Ekkert eða í besta falli mjög lítið hlutfall þess tíma sem fer í  æfingar fer í að sinna huganum.  Er það ekki furðulegt miðað við hversu oft skýringar þjálfara og leikmanna á frammistöðu tengjast sálfræðilegum þáttum??

Annars er hægt að skipta um fótboltaþjóðerni tímabundið?   

Íslendingar sáu aldrei til sólar í fimm marka tapleik

Hefur maðurinn ekkert merkilegra að segja en þetta?

 „Við ætluðum að skapa okkur mikið af færum en það tókst ekki"  Hefur einhvert fótboltalið labbað inn á völlinn með það að markmiði að skapa sér fá færi?  Hverskonar blaður er þetta eiginlega?

Sjáið þið þetta fyrir ykkur "Við höfuð það að markmiði að skapa okkur fá færi, það gekk fullkomlega upp enda fórum við helst ekki yfir miðju.  Slíkt hefði skapað hættu á færi"

Vona að víkingarnir í bláa búningnum hafi eytt peningnum sem þeir taka fyrir það að spila landsleik vel.  Enda ekki á hverjum degi sem þeir ná jafntefli.  Það var við ramman reip að draga í dag.  33.000 manna þjóð.  Hvað ætli margir af þessum 33.000 séu karlmenn sem æfi fótbolta?

Annars held ég að KSÍ hljóti að hafa slegið einhverskonar met.  A landsliðsþjálfari karla hefur ekki þjálfað félagslið áður en hann tók við A landsliði karla.  Hefur aldrei sýnt fram á að hann kunni að þjálfa.  Það sama á við um A landsliðsþjálfara kvenna.  Hann hefur aldrei að mér vitandi þjálfað félagslið, né landslið reyndar.  Dettur einhverjum í hug annarstaðar í heiminum að ráða algjörlega reynslulausa eða a.m.k reynslulitla þjálfara til starfa?

Eyðum þessum tugmiljónum sem fara í þessar prímadonnur í handboltalandsliðið.  Þeir vinna þó stundum leiki.

Sköpuðum okkur ekki nógu mörg færi

Hómópatía - ráð gegn svefnleysi

Langar að benda á ansi skemmtilega grein hjá þeim vantrúarmönnum um hópapatíu.  Ég les  reglulega kjaftæðisvaktina þeirra.  Væri mörgum hollt að kíkja þar inn við og við.

Hómópatar nota remidíur til að "lækna" fólk.  Remidíunar eru í raun bara vatn.  Hugmyndin er sú að reka illt út með illu, þ.e. að gefa þér smáskammta af því sem þú þjáist af til þess lækna þjáninguna.

Ef þið teljið að hómópatía virki og þið eigið erfitt með svefn þá er þetta ykkar lyf :)

Helltu upp á sterkt kaffi og blandaðu til helminga með Magic.

Blandaðu einum dl af þessu út í 10 lítra af vatni. Taktu þá blöndu, einn desílítra og blandaðu saman við 10 lítra af vatni.

Endurtaktu þetta svona 10 til 15 sinnum og drekktu svo af afrakstrinum. Mundu að því oftar sem þú blandar, því öflugra verður svefnlyfið.

Engar aukaverkanir!

Svo má velta fyrir sér einu.  Eru hómópatar ekki að stunda vörusvik?  Þeir segja að remidíunar þeirra geti gagnast fólki til að takast á við hinu ýmsu sjúkdóma.  Engar rannsóknir mér að vitandi sem standast aðferðafræðilegar kröfur sýna fram á að remidíur geri gagn umfram lyfleysu.  Er þá ekki um vörusvik að ræða?  Segið þið mér. 

Kleppur í 100 ár.

Skemmtileg helgi komin að lokum.  Ég sat ráðstefnu og hélt fyrirlestur á sömu ráðstefnu um tilvonandi doktorsverkefni mitt um hugræna atferlismeðferð í heilsugæslunni.  Hér eru nokkrir puntar úr fyrirlestrinum mínum

• 16% fólks á vinnualdri þjást af geðröskunum - þar af er helmingur alvarlega veikur
• Fjórðungur þeirra sem þjást af geðröskunum á hverjum tíma fá meðferð
• Veikindafrí vegna þunglyndis kvíða og streitu kosta breskt þjóðfélag 4 miljarða punda á ári
• Heildarkostaður vegna geðraskana í Bretlandi eru 17 miljarðar punda á ári
• Söluverðmæti geðlyfja á Íslandi var 638 miljónir 1989 en 4245 miljónir 2005

 Annars sagði ég frá tauga/heilasjúkdómi hér á síðunni þar sem eitt einkenna er að einstaklingur sjái ofsjónir.  Einstaklingurinn getur til dæmis séð annan einstakling sitja í stól eða séð kött liggjandi á rúminu. Ég mundi ekki hvað sjúkdómurinn hét en um helgina rifjaðist upp heitið á þessum sjúkdómi: Lewy body heitir hann. 

Ofbeldisleikir

Svona áður en ég byrja að segja það sem ég vil ætla ég að gera varrúðarráðstafanir.  Nauðgunarleikurinn sem ég ætla að fara að tala um finnst mér algjörlega viðbjóðslegur og er ekki að reyna að réttlæta hann á nokkurn hátt.  Ég mun þó ekki segja að það sé orsakasambandi milli svona leikja og nauðganna í raunveruleikanum.  Samþykki það fullkomlega ef þig sýnið mér rannsóknir.

En allavegana.  Ég sá að löggan hafði krafist þess að leikurinn væri tekin út af síðunni sem hægt var að nálgast hann.  Ég spyr: Afhverju er verra að nauðga einhverjum í tölvuleik heldur en að drepa heilan her af góðborgurum og það oft á viðbjóðslegan hátt?  Til dæmis er boðið upp á það að drepa fólk með þyrluspöðum í vinsælum leik sem heitir Grand eitthvað.  Afhverju skiptir löggan sér bara af einni tegund ofbeldisleikja?  Hafið þið einhverja hugmynd um það?

 

Kynjahlutföll

Eftir að tilkynnt var um ráðherraskipan sjálfstæðisflokksins hafa femmar þessa lands farið hamförum á bloggsíðum, hér er brot af því besta

Það er svo þegar fólk fær embætti vegna eigin verðleika en ekki bara vegna kynfeðis. - Sóley Tómasdóttir

Nei. Kata vill að fólk eigi jafna möguleika. Það eru hæfir kandídatar af báðum kynjum og þess vegna þarf að skipta jafnt. - Sóley Tómasdóttir

Fléttulistar útiloka ekki hæfni heldur tryggja að hæfasta fólkið af báðum kynjum komist að - ekki bara karlar í kraft kyns síns. - Sóley Tómasdóttir

Mín skoðun og mat er sú að konur og karlar séu jafnhæf og því er fáránlegt að kynjahlutföllin séu eins og þau eru þarna

Vona að karlkyns ráðherrar Sjálfstæðisflokksins séu sáttir við að hafa fengið ráðherrastól í krafti kyns en ekki hæfni - Katrín Anna talskona

Svo er talað um að kvótar séu slæmir af því að það væri svo niðurlægjandi fyrir konurnar að vita að þær væru í sínum stöðum af því að þær eru konur... Málið með kvóta er hins vegar að þeir hleypa hæfu konunum að... og koma í veg fyrir að of margir karlar séu ráðnir út af kynferðinu einu saman. Katrín Anna talskona

Held að öllum sem hafa fylgst með umræðunni að femínistar vilja kynjakvóta, hafa nefnt kynjakvóta á þing, hafa nefnt kynjakvóta í ríkisstjórn, hafa nefnt kynjakvóta á framboðslistum og í stjórnum fyrirtækja.  Ekki má heldur gleyma kröfunni um hálfgerðan kynjakvóta í Silfri Egils   Ég hef oft reynt að fá svör um hvar skuli stoppa, hversu langt á kynjakvóti að ganga, hvar á hann við og hvar ekki Ég hef ekki fengið svör.  Ég tel mig þó hafa fengið einhver svör hér á internetinu.  Kynjakvótar virðast ekki málið þegar kemur að stjórnum félagasamtaka.  Afhverju kynjakvótar eiga ekki við þar að mati feminista en eiga við í stjórnum fyrirtækja veit ég ekki.

Hér er listi yfir hæstráðendur í femínistafélagi Íslands

Ráð(sem að mér skilst er sambærilegt stjórn)

Katrín Anna Guðmundsdóttir - Talskona (formaður??)

Sif Traustadóttir - Ritari

Ásta Lilja Steinsdóttir -  Gjaldkeri

Elísabet Rolandsdóttir -  Vefstýra

Hópstjórar

Gísli Hrafn Atlason -  Karlahópur

Kolbrún Anna Hauksdóttir - Menningarhópur

Guðrún Beta Mánadóttir - Staðalímyndarhópur

Eva Rún Snorradóttir - Lesbíuhópur

Rakel Adolphsdóttir - Ungmennahópur

Þetta er jafnréttið hjá Femínistafélagi Íslands.  Þegar kemur að embættum í Femínistafélaginu þá virðist ekki mikilvægt að hafa jafn hlutfall, eða svo gott sem, milli karla og kvenna. 

Ég ætla að koma með tillögu að skýringu á þessum áberandi kynjaskekkju hjá því félagi sem berst hvað harðast gegn kynjamisrétti.  Ég held að karla hafi minni áhuga á að starfa fyrir þetta félag en konur og þess vegna sækjast þeir síður eftir embættum í félaginu.  Ég vil ekki ætla femmum þessa lands það að velja konur fram yfir karla í krafti kyns þeirra.

Getur verið að þessi skýring mín á kynjaskekkju femínistafélagsins skýri a.m.k. að einhverjum hluta til kynjaskekkju á öðrum sviðum þjóðfélagsins?  Getur verið að konur hafi minni áhuga á að bjóða sig fram til trúnaðarstarfa í pólitík og kynjahlutfall á þingi endurspegli þann veruleika?  Getur verið að konur hafi minni áhuga/vilja/þörf fyrir að koma fram í spjallþáttum á borð við Silfur Egils?  Getur verið að það skýri kynjahalla kjaftaþáttum? Getur verið að konur hafi meiri áhuga á börnum annarra en karlar og sá áhugi endurspegli kynjaskekkju í stétt leikskólakennara?

Spyr sú sem ekki veit........

...... ég reyndar veit eitt.  Ég þekki ansi vel mann sem hefur unnið við fjölmiðla í 20 ár.  Hann hefur m.a. stjórnað spjallaþáttum af öllum stærðum og gerðum.  Þetta er orðrétt úr hans munni "Vandamálið er ekki hjá Agli, það er svona 17 sinnum erfiðara að fá konur til að mæta í fjölmiðla til þess að spjalla, amk hefur það verið mín reynsla"

 

p.s. Hvar er hommahópurinn? Er eitthvað jafnrétti í því að hafa bara Lessuhóp